अद्वैतशारदा

वनमालाव्याख्या

भृगुवल्ली: अष्टमोऽनुवाकः

शरी­र­प्रा­णो­भ­य­म­न्ना­न्ना­द­त्व­गु­ण­क­मु­पा­सी­न­स्या­न्ना­प­रि­हा­राख्ये व्रते विवक्षिते सत्य­र्था­द­न्न­स्तु­ति­रपि पूर्ववल्लभ्यत इत्याशयेनाह –
पूर्व­व­त्स्तु­त्य­र्थ­मिति ।

आर्थि­क­स्तु­ति­ला­भ­प्र­का­र­मेव दर्शयति –
तदेवेति ।
तदे­वा­न्न­म­प­रि­ह्रि­य­माणं सत्स्तुतं स्यादिति सम्बन्धः ।

स्तुतमित्यस्य विवरणम् –
महीकृतमिति ।
लोको ह्यन्ने शुभाशुभशब्दितौ गुणदोषौ कल्पयित्वा गुण­व­द­न्न­मु­पा­दत्ते दोषवदन्नं परिहरति, तथा न परिहरेदिति व्रतोपदेशः । अत्रा­शु­भ­प­द­म­न्न­ग­ता­व­र­त्व­रू­प­दो­ष­परं न शास्त्री­य­दो­ष­प­रम् , तस्मिन्सति पीरि­हा­रा­व­श्य­म्भा­वा­दिति मन्तव्यम् ।

'प्राणो वा अन्नम्’ इत्या­दि­वा­क्य­व्या­ख्या­न­प्र­का­र­म­न्य­त्रा­ति­दि­शति –
एवं यथोक्तमिति ।
'आपो वा अन्नम् , ज्योतिरन्नादम्’ इत्यत्र शरी­रा­दि­स­ङ्घा­ता­न्तः­प्र­वि­ष्ट­मेव जलं तेजश्च गृह्यते प्राण­श­री­र­स­म­भि­व्या­हा­रात् । एवम् ‘पृथिवी वा अन्नम् , आकाशोऽन्नादः’ इत्यत्रापि पृथिव्याकाशयोः शरी­रा­दि­स­ङ्घा­ता­न्तः­प्र­वि­ष्ट­यो­रेव ग्रहणं विवक्षितमिति मन्तव्यम् ॥