अद्वैतशारदा

आनन्दगिरिटीका (छान्दोग्य)

अष्टमोऽध्यायः: त्रयोदशः खण्डः

दह­र­वि­द्या­प्र­क­रणे निर्विशेषं ब्रह्म उपा­स्य­स्तु­त्यर्थं प्रसङ्गादुक्तं तत्प्र­क­र­ण­प­रि­स­मा­प्त्यर्थं प्रकृताया दहरविद्यायाः शेष­भू­त­ज­प­वि­धा­ना­र्थ­मा­र­भते –
श्यामादिति ।
अत्य­न्त­दु­र­व­गा­ह्य­त्वा­द्ध्या­न­ही­ना­ना­मिति शेषः ।

कथं जीवतो ब्रह्म­लो­क­प्रा­प्ति­रि­त्या­श­ङ्क्याऽऽह –
मनसेति ।

न तर्हि मुख्या तत्प्रा­प्ति­रि­त्या­श­ङ्क्याऽऽह –
शरीरेति ।

विपरीतपाठं हेतुत्वेनेति व्याचष्टे –
यस्मादिति ।

हेतुः प्रतिज्ञया योज्यते –
अत इति ।

दृष्टा­न्त­मा­का­ङ्क्षा­पू­र्व­क­म­व­तार्य व्याचष्टे –
कथमित्यादिना ।

शरीरस्य त्याज्यत्वे हेतुमाह –
सर्वानर्थेति ।
इतिशब्दो ध्यान­स­मा­प्त्यर्थो दह­रोऽ­स्मि­न्न­न्त­रा­काश इति ॥१॥
॥ इति श्रीम­दा­न­न्द­गि­रि­टी­का­या­म­ष्ट­मा­ध्या­यस्य त्रयोदशः खण्डः ॥