भाष्यरत्नप्रभाव्याख्या

गतेरर्थवत्त्वाधिकरणम्

गतेरर्थवत्त्वं

क्वचि­त्स­गु­ण­वि­द्यायां मार्गः श्रूयते निर्गु­ण­वि­द्यायां न श्रूयते । तत्र हानसंनिधौ मार्गस्य श्रुत­त्वा­द­न­पे­क्षि­त­त्वाच्च संशये दृष्टा­न्त­सं­गत्या पूर्वपक्षमाह -
यथा तावदिति ।
उपा­य­न­व­न्मा­र्ग­स्यापि क्वचि­च्छ्रु­त­त्वा­त्स­र्व­त्रो­प­सं­हार इत्यर्थः । अत्र निर्गुणविदोऽपि मुक्त्यर्थं मार्गापेक्षा पूर्वपक्षे, सिद्धान्ते त्वनपेक्षेति फलम् । देशा­दि­व्य­व­हि­त­व­स्तु­प्राप्तौ मार्ग­स्या­पे­क्षे­ति­न्या­या­नु­गृ­ही­त­श्रु­ति­वि­रो­धा­न्नो­प­सं­हार इति सिद्धान्तः । निरञ्जनोऽसङ्गः, साम्यं ब्रह्म ॥२९॥

ननु तर्हि सगुणविद्यायामपि मार्गो व्यर्थ इत्यत आह -
उपपन्न इति ।
सा गतिर्लक्षणं कारणं यस्यार्थस्य स तल्लक्षणार्थः ॥३०॥